Do 30 listopada 2010 we Foyer Sali Koncertowej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie można oglądać ekspozycję prezentującą zapis z pobytu Fryderyka Chopina w Wiedniu. Na tablicach przedstawione są wszystkie, często do dziś nieznane szerokiej publiczności, szczegóły dwóch wizyt Chopina w naddunajskiej stolicy. 
Pierwszą podróż latem 1829 roku Chopina odbył za namową rodziców i Profesora Elsnera. Podczas krótkiego dwutygodniowego pobytu dziewiętnastoletni Fryderyk po raz pierwszy miał okazję wystąpić za granicą, zdobyć cenne doświadczenie artystyczne Pierwsze więc moje wystąpienie, o ile było niespodziewane, o tyle szczęśliwe [...] Dziś mędrszy jestem i doświadczeńszy o jakie cztery lata [...] i rozpoznać aktualnie grany repertuar. Do rodziny: Zdrów jestem i wesół. Nie wiem, co to jest, ale Niemcy mi się dziwują, a ja im się dziwuję, że się nie mają czemu dziwić. [...] Oper widziałem trzy: Białą Damę [Boildieau], Kopciuszka [Rossiniego] i Krzyżaka Meyerbeera. Orkiestra i chóry doskonałe. Dziś Józef w Egipcie [Méhula]. W postscriptum: Jużem się zdecydował. Blahetka powiada, że zrobię furorę, bom wirtuozem pierwszego kalibru, że między Moschelesa, Herza, Kalkbrennera liczyć mię trzeba. [...] Mam nadzieję, że mi P. Bóg dopomoże — Bądźcie spokojni[...].
Druga wizyta Fryderyka Chopina w Wiedniu trwała osiem miesięcy od 23 listopada 1830 roku do 20 lipca 1831 roku. Podczas tego pobytu dotarły do kompozytora wieści o wybuchu powstania listopadowego w Polsce. Chopin siłą został zmuszony przez przyjaciela Tytusa Woyciechowskiego do pozostania w obcym kraju. Żałując wyjazdu, tęskniąc za rodziną, przyjaciółmi i Konstancją, nie widząc racjonalnego wyjścia z sytuacji, rozpaczał przelewając smutek i żal na klawiaturę fortepianu. „[...] Mój Boże, i ona i siostry choć szarpiami mogą się przysłużyć, a ja... [...] Przeklinam chwilę wyjazdu [...] Wszystkie obiady, wieczory, koncerta, tańce, których mam po uszy, nudzą mię: tak mi tu smętno, głucho, ponuro. Lubię ja to, ale nie w tak okrutny sposób [...] W salonie udaję spokojnego, a wróciwszy piorunuję po fortepianie. [...]”
Podczas nieszczęśliwego pobytu w Wiedniu Chopin mało komponował i prawie wcale nie koncertował. Przepełniony smutkiem i tęsknotą za ojczyzną zaczął kreślić pierwsze szkice jednych z najbardziej dramatycznych utworów Scherza h-moll, Etiudy c-moll Rewolucyjnej czy nawet Ballady g-moll. W Wiedniu powstały Nokturny op.9 i op. 15, Polonez op. 22 i pierwsze wydane mazurki. Wydarzenia w Polsce miały ogromny wpływ na emocjonalny stan kompozytora, który skutkował powstaniu niezwykle dramatycznego nurtu w jego twórczości, zastępując młodzieńczy liryzm i wirtuozerię. A ja tu bezczynny, a ja tu z gołymi rękami, czasem tylko stękam, boleję na fortepianie, rozpaczam.
Wiedeń obok Warszawy i Paryża odegrał szczególnie ważną rolę w życiu Fryderyka Chopina. Tutaj został zauważony jego talent i zdobył uznanie międzynarodowej publiczności jako wybitny pianista i kompozytor.
Autorem wystawy jest Piotr Szalsza. Jego ekspozycja będzie prezentowana w grudniu w Bibliotece Śląskiej w Katowicach (1-31 grudnia) oraz w Tel Awiwie od 24 lutego do 24 marca.

Organizatorzy
Biuro Obchodów Chopin 2010
 Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie
Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w Warszawie,
Wiedeńsko-Krakowskie Towarzystwo Kulturalne 
Haus der Musik w Wiedniu
Austriackie Forum Kultury


Szczegółowe informacje dotyczące ekspozycji dostępne są na stronie Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.