CHOPIN 2010
  • Obchody Roku Chopinowskiego

    Kalendarium, czyli źródło wiedzy o tym co, gdzie i kiedy w Roku Chopinowskim:

    • wydarzenia: koncerty, wystawy, spektakle i inne
    • relacje
    • rozmowy
    • Kordegarda CHOPIN 2010
    więcej >
     
  • Baza wiedzy

    Skarbnica informacji o życiu i twórczości Fryderyka Chopina:

    • quizy i ciekawostki
    • rekomendowane nagrania
      i publikacje
    • materiały edukacyjne
    • ikonografia
    • prezentacja miejsc chopinowskich
    • kierowanie do kompetentnych źródeł
    więcej >
     
  • Chopin dzieciom

    Serwis będący pomocą
    we wprowadzaniu dziecka w świat muzyki Fryderyka Chopina:

    • interaktywne gry i zabawy
      dla najmłodszych
    • wskazówki dla rodziców
    więcej >
     
  • Inter:akcje

    Działania społecznościowe związane
    z obchodami Roku Chopinowskiego.

    więcej >
     
  • Program TV

    Archiwalne odcinki programu telewizyjnego Chopin2010.pl emitowanego przez TVP1.

    więcej >
     
  • Biuro obchodów CHOPIN 2010

    Platforma komunikacji między instytucjami, dziennikarzami
    i organizatorami wydarzeń jubileuszowych. Oficjalne informacje o:

    • minionych, obecnych i planowanych działaniach Biura
    • artOfertach: mobilnych projektach artystycznych
    • chopinowskich ofertach turystycznych
    • Biuro Prasowe Chopin 2010
    więcej >
     
  • Konto na CHOPIN2010.pl

    Ładowanie...

    ###LABEL_LOGIN_FAILED###

    Spróbuj ponownie

    Rejestracja na portalu chopin2010.pl umożliwiająca użytkownikom:

    • jednoczesne logowanie
      do wszystkich serwisów chopinowskich
    • dodawanie i aktualizowanie wydarzeń związanych z Rokiem Chopinowskim
    • tworzenie własnej listy wydarzeń i drukowanie jej w użytecznym formacie
    • otrzymywanie newslettera
      i udział w konkursach
      z atrakcyjnymi nagrodami
    ...
    więcej >
     

Wyszukiwarka

 

Patroni honorowi

więcej >
 

Mecenasi

więcej >
 

Partnerzy

więcej >
 
21.10.2010
Kategoria: Rozmowy
Tagi: Chopin Express,Konkurs Chopinowski w Warszawie,Narodowy Instytut Fryderyka Chopina,Warszawa

Liczy się dźwięk

„Fortepian nie jest instrumentem perkusyjnym. Liczy się dźwięk i wyobraźnia” – rozmowa z Bellą Davidovich, jurorem XVI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina.

W Jury zasiada Pani drugi raz, a na Konkursie jest po raz trzeci. Jakie są największe różnice między współczesnymi edycjami, a tą z 1949 roku?

Obecnie należy wykonać większy, dłuższy i trudniejszy program. W moich czasach było inaczej. Mieliśmy inny kłopot. Pierwszy konkurs po wojnie odbywał się w Sali Koncertowej Teatru Roma. Jury nas nie widziało. Przez to byliśmy jeszcze bardziej zdenerwowani. Podczas losowania kolejności uczestników wyciągaliśmy zamknięte koperty.

Czy wtedy było więcej czy mniej uczestników?

Może 40 i żadnego z Azji. Było dwóch lub trzech z Brazylii. Najliczniejsza była ekipa polska i ekipa rosyjska.

Pamiętam opinie (w książce Jamesa Methuen-Campbella o historii chopenistyki), że w Pani interpretacjach Chopina było więcej serca niż u Światosława Richtera, i że były bardziej komunikatywne niż wykonania Emila Gilelsa. Na czym polegał sekret Pani sukcesu?

Zawdzięczałam to dobrej szkole rosyjskiej, która odznacza się, przede wszystkim, śpiewnym tonem. Fortepian nie jest instrumentem perkusyjnym. Liczy się dźwięk i wyobraźnia. Studiowałam u Fliera i Igumnowa. A Igumnow uczył Fliera. To była jedna szkoła. Ale pamiętam, jak wiele lat temu, na początku lat 60., Gilels grał Sonatę b-moll Chopina po pogrzebie swojej matki. Nigdy tego nie zapomnę, do końca życia. Słyszałam tu wiele Sonat b-moll, ale nikt nigdy nie płakał.

W tym Konkursie niewiarygodne znaczenie ma historia, gdyż tak wielu członków Jury jest zwycięzcami poprzednich konkursów. Fascynuje mnie to, w jaki sposób ta historia jest przekazywana dalej. Pani była jedną z ostatnich studentek Igumnowa, a on uczył w Konserwatorium Moskiewskim od 1899 r. ...

I uczył Lwa Oborina, pierwszego zwycięzcę.

Jaki on był? Miał opinię osoby bardzo niedostępnej.

Faktycznie taki był, miałam bliższy kontakt z Flierem i innymi. Do mnie Igumnow odnosił się bardzo oficjalnie, ale lekcje były fantastyczne. Rok przed II wojną światową miałam z nim lekcję, podczas której pracowaliśmy wyłącznie nad partią lewej ręki w Nokturnie f-moll. Nikt nie mógł się z nim równać.

Mówiła Pani o stylu rosyjskim. Jaka jest różnica między polskim i rosyjskim sposobem grania Chopina?

Obecnie wyczuwa się różnicę, ponieważ rosyjskie konserwatoria straciły wielu sławnych nauczycieli. Ale w 1949 roku nie było prawie żadnej. Pamiętam Basię Hesse-Bukowską. A Halina [Czerny-Stefańska] cudownie grała mazurki. Wszystko brzmiało bardzo naturalnie. Tak samo było z polonezami. Obecnie gra się polonezy głośno, czasem nawet brzydkim dźwiękiem, i w szybszych tempach. Zapomina się o specjalnym polskim kostiumie, w którym tańczy się poloneza. Dzisiejsze tempa nie nadawałyby się na otwarcie balu u monarchy. Dziś za dużo słychać karaoke.

Rozmawiał John Allison. Wywiad opublikowany dzięki uprzejmości redakcji „Chopin Express”.
Bella Davidovich

Bella Davidovich