CHOPIN 2010
  • Obchody Roku Chopinowskiego

    Kalendarium, czyli źródło wiedzy o tym co, gdzie i kiedy w Roku Chopinowskim:

    • wydarzenia: koncerty, wystawy, spektakle i inne
    • relacje
    • rozmowy
    • Kordegarda CHOPIN 2010
    więcej >
     
  • Baza wiedzy

    Skarbnica informacji o życiu i twórczości Fryderyka Chopina:

    • quizy i ciekawostki
    • rekomendowane nagrania
      i publikacje
    • materiały edukacyjne
    • ikonografia
    • prezentacja miejsc chopinowskich
    • kierowanie do kompetentnych źródeł
    więcej >
     
  • Chopin dzieciom

    Serwis będący pomocą
    we wprowadzaniu dziecka w świat muzyki Fryderyka Chopina:

    • interaktywne gry i zabawy
      dla najmłodszych
    • wskazówki dla rodziców
    więcej >
     
  • Inter:akcje

    Działania społecznościowe związane
    z obchodami Roku Chopinowskiego.

    więcej >
     
  • Program TV

    Archiwalne odcinki programu telewizyjnego Chopin2010.pl emitowanego przez TVP1.

    więcej >
     
  • Biuro obchodów CHOPIN 2010

    Platforma komunikacji między instytucjami, dziennikarzami
    i organizatorami wydarzeń jubileuszowych. Oficjalne informacje o:

    • minionych, obecnych i planowanych działaniach Biura
    • artOfertach: mobilnych projektach artystycznych
    • chopinowskich ofertach turystycznych
    • Biuro Prasowe Chopin 2010
    więcej >
     
  • Konto na CHOPIN2010.pl

    Ładowanie...

    ###LABEL_LOGIN_FAILED###

    Spróbuj ponownie

    Rejestracja na portalu chopin2010.pl umożliwiająca użytkownikom:

    • jednoczesne logowanie
      do wszystkich serwisów chopinowskich
    • dodawanie i aktualizowanie wydarzeń związanych z Rokiem Chopinowskim
    • tworzenie własnej listy wydarzeń i drukowanie jej w użytecznym formacie
    • otrzymywanie newslettera
      i udział w konkursach
      z atrakcyjnymi nagrodami
    ...
    więcej >
     

Wyszukiwarka

 

Patroni honorowi

więcej >
 

Mecenasi

więcej >
 

Partnerzy

więcej >
 
2.03.2010
Kategoria: Rozmowy

Zachwycić klasyką

Rozmowa z René Martinem, twórcą i dyrektorem artystycznym festiwalu Folle Journée de Nantes.

Jak będzie wyglądał Folle Journée w Warszawie? Czy jest już ustalony dokładny program festiwalu? Na utwory jakich kompozytorów, poza Chopinem zostanie położony największy nacisk?

Podczas edycji Folle Journée w Warszawie postanowiłem przedstawić uniwersum chopinowskie, świat muzyczny Chopina i wszystko, co się z nim wiąże. Całą twórczość Chopina można zamknąć w 22 godzinach muzyki – nie jest to bardzo dużo. Jeżeli jednak spytamy kogoś o tego kompozytora, którego twórczość jest najbardziej fascynująca, wśród wymienionych artystów pojawi się z pewnością Chopin. Widać więc, jak ogromny wpływ miał i ma Chopin na postrzeganie muzyki. W związku z tym wyobraziłem sobie sytuację, w której Chopin jest dyrektorem artystycznym Folle Journée w Warszawie. Zastanawiałem się, z jakich utworów Chopin skonstruowałby program festiwalu. Starałem się podążać tropem jego myśli i podejmować decyzje, które on by poparł. Wyboru dokonałem, kierując się sporządzoną wcześniej listą. Był to spis kompozytorów, których utwory grywał Chopin (J.N. Hummel, F. Kalkbrenner, I. Moscheles), twórców jego ulubionych dzieł operowych (V. Bellini, G. Donizetti, G. Rossini), kompozytorów, z którymi lubił dyskutować na tematy muzyczne (F. Mendelssohn, H. Berlioz, R. Schumann) oraz artystów, których spotkał w Paryżu (F. Liszt, N. Paganini). Chopin lubił też J.S. Bacha (codziennie rano, zanim rozpoczął pracę, grał preludia i fugi) i G.F. Händla (szczególnie arie operowe).

Podsumowując, podczas edycji Folle Journée w Warszawie usłyszymy kompozycje Fryderyka Chopina, ale również dzieła wszystkich kompozytorów, którzy byli obecni w jego życiu. Znajdziemy się w atmosferze, w której tworzył. Wyjątkowość tego festiwalu będzie polegała na pokazaniu środowiska, w którym żył Fryderyk Chopin.   

Polska edycja festiwalu Folle Journée odbędzie się w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej oraz w Teatrze Narodowym w Warszawie. Na scenie Teatru Narodowego sześciu pianistów wykona chronologicznie wszystkie dzieła fortepianowe Chopina. Fortepian był „osobistym przyjacielem” Chopina, zatem za pomocą muzyki opowiemy o jego życiu. Jesteśmy właśnie w trakcie ustalania szczegółowego programu. Rozmawiamy z Sinfonią Varsovią, partnerami oraz solistami, którzy będą brali udział w koncertach.  

Jak będzie się różnił program festiwalu w poszczególnych krajach? Czy zostały przygotowane jakieś szczególne wydarzenia dla każdego kraju?

Temat „Muzyka i życie Chopina” zdominuje edycje festiwali w Nantes, Bilbao, Tokio, Rio de Janeiro i Warszawie. W każdym mieście pojawią się inni artyści i usłyszymy różne dzieła. Organizujemy 1500 koncertów na całym świecie, wszystkie będą dedykowane Warszawie i Fryderykowi Chopinowi.

Czy w programie festiwalu znajdą się tylko koncerty czy także przedstawienia operowe?

Nie zaprezentujemy przedstawień operowych sensu stricto, ale będzie można usłyszeć arie z tych wszystkich oper, które Chopin sobie upodobał. Mam na myśli opery V. Belliniego, G. Donizettiego i G. Rossiniego.

Kiedy rozpocznie się akcja promocyjna festiwalu w Polsce?

W styczniu do Nantes zostanie wysłana ekipa polskich dziennikarzy. W marcu w Warszawie odbędzie się pierwsza konferencja prasowa poświęcona temu projektowi. W kwietniu podczas konferencji prasowej nastąpi oficjalne rozpoczęcie sprzedaży biletów. Wtedy opiszemy też dokładniej akcję edukacyjną, która będzie towarzyszyć wydarzeniom festiwalowym. Na dzień przed rozpoczęciem festiwalu planujemy największą konferencję prasową z udziałem gwiazd i gości Folle Journée. Będzie to ostatni, wielki akcent promocyjny.

Serdecznie dziękuję za rozmowę.

 

16.12.2009

..........................................................................................................................

Rozmowa z René Martinem, twórcą i dyrektorem artystycznym festiwalu Folle Journée de Nantes

La Folle Journée de Nantes zostało zainicjowane w 1995 roku i miało na celu zmianę tradycyjnego wizerunku koncertów muzyki klasycznej. Co dla Pana oznacza ta zmiana?

Wyobrażałem sobie, że istnieje potencjalna grupa odbiorców muzyki klasycznej, która z różnych powodów nie wpadła nigdy na pomysł wybrania się do sali koncertowej. Postanowiłem dotrzeć właśnie do takiej publiczności: niekoniecznie posiadającej zaplecze muzyczne, kulturę muzyczną, al. wrażliwej na doznania, których muzyka klasyczna dostarcza.

Zbyt często muzyka klasyczna postrzegana jest jako sztuka koturnowa. Uważa się, że aby umieć wysłuchać koncertu muzyki klasycznej, trzeba umieć grać na jakimś instrumencie. A takie wyobrażenie jest mylne. Wystarczy, że ktoś posłucha wybranego dowolnie mazurka Chopina, a natychmiast czuje się nim poruszony.

Pieśń Schuberta czy sonata Mozarta są dziełami uniwersalnymi, przemawiającymi do wszystkich. Problem jednak w tym, że często ludzie nie napotykają na swej drodze tego typu muzyki.

Proponowane przez Pana koncerty ograniczają się do 45 minut. Czy to oznacza, iż nie każdy potrafi skupić się na odbiorze muzyki klasycznej przez dłuższy czas?

Nie. Kiedy szukałem nowego pomysłu, powiedziałem sobie, że jeśli od kogoś, kto nigdy nie miał do czynienia z muzyką klasyczną, będę wymagał skupienia się na niej przez, powiedzmy, dwie godziny, to po prostu mi się to nie uda. Koncentracja na muzyce jest pewną szkołą, umiejętnością, której trzeba się nauczyć. Stwierdziłem, że najbardziej odpowiednie ramy czasowe koncertów to 45-50 minut. Ale jednocześnie podczas La Folle Journée de Nantes mogłem zauważyć, że ludzie czasem słuchają muzyki nawet przez 3-4 godziny, z przerwami oczywiście.

Ale czy naprawdę na koncerty przychodzą osoby niemające żadnego doświadczenia w obcowaniu z muzyką klasyczną? Takie, dla których jest ona obca?

W Nantes, w pierwszym roku naszej działalności przeprowadziliśmy ankietę. Okazało się, że ponad 65% uczestników nigdy nie brało udziału w koncercie muzyki klasycznej. W Tokio ponad 72% uczestników po raz pierwszy wysłuchało koncertu takiej muzyki. Ludzie przychodzili całymi rodzinami.

Bardzo ważny jest też fakt, iż bilety są tanie. Mają być one szeroko dostępne. Cena odgrywa pewną rolę. Trzeba jednak znaleźć nowy sposób dotarcia do tych ludzi, nowy sposób komunikacji. Na przykład reklamujemy się u wszystkich okolicznych handlarzy, w okolicznych sklepikach, we wszystkich dzielnicach, organizujemy przedstawienia, animacje w szkołach. Staramy się być wszędzie tam, gdzie ludzie się nas nie spodziewają. Warto także zmobilizować do działania radio, telewizję, aby wszyscy uwierzyli w powodzenie takiego projektu.

Czy zamierza Pan również w Polsce posłużyć się wypracowanym już sposobem komunikowania?

W Polsce zorganizujemy taką Folle Journée (Szalony Dzień) w Warszawie, ale już mamy pomysł, jak zareklamować to wydarzenie na terenie całego kraju. Przygotujemy różne wydarzenia towarzyszące tak, aby wszyscy Polacy byli poinformowani o tym, co będzie się dziać w Warszawie, i aby tym samym zachęcić ich do przyjazdu do stolicy. Bardzo chciałbym dotrzeć w szczególności do środowisk robotniczych, wiejskich. Myślę, że stanowią one ogromną potencjalną publiczność. Często na wsi ludzie mają inne pojęcie czasu. Ten spokój, brak pośpiechu jest czymś bardzo ważnym w odbiorze muzyki klasycznej.

Jakie są Pana wrażenia po zapoznaniu się z przestrzeniami Teatru Wielkiego Opery Narodowej, bo tutaj właśnie zamierza Pan zorganizować koncerty? Czy po tej  wizycie rysuje się już pewna wizja tych wydarzeń?

Zamierzamy rozlokować się w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, w Teatrze Narodowym oraz na Placu Teatralnym.  Myślę, że wybierzemy 6–7 sal koncertowych i od godziny 9 rano aż do północy będą odbywać się koncerty. Zaczynam mieć taką wizję. Poznaję jakość, możliwości sal i wyposażenia. Jestem zaskoczony wspaniałą przestrzenią. Są miejsca mniej lub bardziej reprezentacyjne, więc też wybierzemy program odpowiednio do nich przystosowany. Pragniemy zaprezentować dzieła niezwykłe, oryginalne. W tej chwili pracuję nad tymi, które Chopin grał osobiście: koncerty Riesa, koncerty Moschelesa, dzieła Alkana. Analizuję również jego własne kompozycje. Wszystko, co grał zarówno w Warszawie, jak i w Paryżu, Valdemosie, Marsylii. Pracujemy także nad wszelkimi związkami przyjaźni, które łączyły Chopina z Berliozem, Paganinim, Schumannem, nad muzyką, którą uwielbiał: muzyką Haendla, Bacha, Mozarta... To będą Szalone Dni Muzyki (Folle Journée) możliwie bliskie Chopinowi: nasycone dziełami, które lubił, inspiracjami, emocjami.

Myślę o związku przestrzeni i muzyki. Czy dla Pana miejsce, w którym grana jest muzyka, ma znaczenie?

Jak najbardziej, miejsce ma znaczenie. Na całym świecie proponowano mi zorganizowanie Folle Journée i nie zawsze się na to zgadzałem. Z powodu miejsca. Miejsce musi nie tylko być odpowiednio przygotowane, ale też posiadać w sobie pewną siłę, duszę. I dzięki ludziom, jakich tu spotkałem, czuję (mimo iż jestem tu zaledwie od paru dni), że w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej istnieje ogromny potencjał energii i chęci, aby to wydarzenie było wielkim sukcesem. Ludzie są bardzo ważni. I w tym właśnie tkwi według mnie największy sekret powodzenia. Jestem pewien, że dla Warszawy, Polski i Chopina to będzie fantastyczne wydarzenie.

Jacy muzycy nam się zaprezentują ?

Artyści przyjadą zewsząd, z całego świata. Ale jednocześnie Folle Journée będzie dla mnie okazją, abym wybrał polskich artystów, których potem zabiorę ze sobą do Tokio, Rio de Janeiro... – jak zawsze ze wspaniałą orkiestrą Sinfonia Varsovia z którą współpracuję od samego początku festiwalu czyli od 15 lat. Temat jest ten sam – Chopin – we wszystkich miastach: w styczniu Nantes, w marcu Bilbao, w kwietniu i maju Tokio i Kanazawa, następnie w czerwcu Rio de Janeiro i Warszawa (pierwsza połowa czerwca 2010). Pomysł jest ten sam. Niekoniecznie będą grać dokładnie ci sami artyści. Wybór utworów może też ulegać modyfikacjom. Tym, co będzie łączyć te wszystkie wydarzenia, jest „Duch Chopinowski”.

Serdecznie dziękuję za poświęcony mi czas i rozmowę.

Dziękuję również.


(rozmowę przeprowadziła Inga Rowińska)

 

 

René Martin – twórca i dyrektor artystyczny festiwalu Folle Journée de Nantes, odznaczony francuskim Narodowym Orderem Zasługi (Ordre National du Mérite) oraz portugalskim Orderem Infanta Henryka. W młodości pasjonował się jazzem i rockiem. Inicjator wielu festiwali poświęconych muzyce klasycznej, m.in.: Międzynarodowego Festiwalu Pianistycznego w La Roque d'Anthéron (1981), największego festiwalu pianistycznego na świecie goszczącego takie sławy, jak: Radu Lupu, Martha Argerich, Michael Pletnev, Evgeni Kissin, Nelson Freire, Nikolaï Lugansky; Moments Musicaux de l'Hermitage-Barrière w La Baule (1986), festiwalu poświęconego muzyce kameralnej, na którym grali między innymi: Quatuors Lindsay, Ysaÿe, Alain Meunier, Régis Pasquier, Jean-Claude Pennetier, Roland Pidoux, Gérard Caussé, bracia Capuçon, Jean-Efflam Bavouzet. Od 1990 roku dyrektor artystyczny opactwa l'Abbaye Royale w Fontevraud, posiadającego 10 sal koncertowych i goszczącego u siebie mistrzów muzyki sakralnej.

 

3.04.2009.

René Martin

René Martin